Verhaal Marcha 6


Ik zal mijn verhaal in grote lijnen in kaart brengen. Ik ben direct na mijn geboorte slachtoffer geworden van ernstige verwaarlozing, mijn moeder was alcoholist en er was geen vader van betekenis. Vanaf kinds af aan heb ik noodzakelijk een systeem moeten ontwikkelen om te kunnen overleven. Kortom een gecompliceerde jeugd, hierdoor was de toon gezet.

Pleeggezin

Vanaf mijn achtste jaar ken ik een periode van ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen tot ik
uiteindelijk in een pleeggezin belandde waar ik het zeer mee getroffen had. Daar zag ik hoe het wel moest en dat het ook mogelijk was. De liefde voor dieren die ik altijd heb gehad kon ik daar uitten, ik had mijn draai gevonden,  in de paardensport.

Moeder trok en manipuleerde

Toen mijn moeder doorhad dat ik mijn plek daar gevonden had begon zij aan mij te trekken en te manipuleren, ze speelde in op mijn sterke loyaliteit die ik had naar haar. Met als gevolg dat ik mijn veilige basis,  het pleeggezin en mijn passie voor de paarden heb achtergelaten,  om wederom terug te keren naar mijn moeder om haar te verzorgen,  ik was toen 14.

Op straat

Na vele ruzies met mijn moeder kreeg ik het besef dat zij meerdere problemen had, dit was het moment dat ik op straat belandde. Hierdoor begon een vicieuze cirkel van geen uitkering dus ook geen woonruimte, schulden die opliepen, geweld, drugs etc. Het was dan ook een kwestie van tijd dat ik in de jeugdgevangenis belandde, waar ik 18 maanden gezeten heb tot mijn 18de, waarna ik wederom weer op straat stond met alle gevolgen van dien.

Hoge muren

Vanaf deze tijd kreeg ik te maken met alleen maar tegenslag en steeds weer hoge muren waar ik zelf niet overheen kwam. Uiteindelijk belandde ik dus weer in de gevangenis deze keer voor 32 maanden, waarvan ik de laatste 10 maanden verblijf in een kliniek waar ik behandeling krijg. Dit was het moment voor mij om de draad weer op te pakken in mijn leven, kortom omdat het weer mogelijk gemaakt werd door de instelling en hulp die ik nu heb.

Weer met beide benen op de grond

De opties liggen weer open om deel te nemen aan de maatschappij en ik pak dat met beide handen aan. Mijn vroegere vriendenkring heb ik gelaten voor wat het is en beetje bij beetje bouw ik weer een nieuw sociaal netwerk op. Ik sta weer met beide benen op de grond, mijn veerkracht en vechtlust is wat me op de been houdt.

vrouw 26 jr Rotterdam


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

6 gedachten over “Verhaal Marcha

  • karin

    Hoi marcha,

    ik heb je leren kennen tussen de muren van de gevangenis. Ook heb ik toen al tegen je gezegt jij bent een sterke meid en komt er wel. Ik ben echt super trots op je wat je tot nu toe allemaal bereikt hebt en hoe je bezig bent , je bent een kanjer gr karin

  • marcha Bericht auteur

    hey Karin
    Dankjewel meis het komt cker goed!!
    Ik ben blij dat ik je heb leren kennen, is de bajes toch nog ergens goed voor geweest

    groetjes

  • harm

    Ja marcha dat hele verhaal heb ik op afstand mee gemaakt,ik heb ook grote lijnen van je verdriet om zaken meebeleefd.we hebben daar weleens een emotioneel gesprek over gevoerd maar ik kon daar verder niets mee want jij liet je eigen door anderen beinvloeden.
    Ik heb je vanmorgen sinds een aantal jaren weer gezien en wat ik in de snelle ontmoeting zag was een toch wat nerveuze onzekere zelfverzekerde Marcha .
    Ik geloof dat dat ook gedeeltelijk komt door de situatie met je moeder ,die altijd je moeder zal blijven maar zich daar niet naar gedraagt !
    Ik geloof dat je het op deze manier best voor elkaar zal krijgen al is de weg voor jou lang en moeilijk.
    Zo dat moest ik kwijt het ga je goed of nog beter!!!! Harm

    • marcha Bericht auteur

      heeej harm

      bedankt voor je reactie, tsja lang en moeilijk is het zeker maar ik kan je met zekerheid zeggen dat het echt goed komt.
      Als ik dit op een juiste manier weet te doorstaan heb ik echt alles gehad maar me basis is nu aanwezig wat er voorheen nooit geweest is.
      Momenteel loop ik mezelf geregeld voorbij maar ben me bewust van mijn valkuilen en dat scheelt een hoop, daarbij is dit iets wat ik 1x in mijn leven moet doorstaan….gelukkig heb ik maar 1 moeder.

      groetjes en tot horens!!!!!

  • kimmie

    hey marcha ik weet zeker dat het goed gaat komen met jou.
    je kan altijd op mij en rutger steunen.en we willen er ook voor je zijn.
    veel sterkte verder en we zien elkaar weer snel xxx kimmie