Emeritus Hoogleraar, Erik Hoencamp: 2


Hoe ben je tot deze beroepskeuze gekomen?

erik-hoenkamp-interviewIk vind mensen een intrigerend en interessant fenomeen, ik heb hier vooral uit nieuwsgierigheid voor gekozen, niet primair om de mensen te helpen uit een ‘hulpverlener behoeftes’.  Stel de patiënt wordt zo deskundig dat hij geen hulp meer nodig heeft, dan is er geen ruimte meer voor hulpverleners. Dan zou je een arbeidsoverschot van hulpverleners krijgen. Voor hulpverleners heb je ook vraag naar hulp nodig  en dus patiënten. De essentie is  ongeacht ziek of niet, de  mensen  de ruimte geven  hun eigen dingen te laten doen en motiveren hun eigen problemen op te lossen.

Wat vind je het leukste hieraan?

Ik vind het perspectief waarin je met en naar mensen kan kijken als mens  en medicus interessant.
Het menselijk brein vind ik intrigerend zeker in relatie tot diverse sociale economische factoren van belang. Zowel in het leven algemeen als het herstelproces, los van eventuele ziektebeelden. De grootste uitdaging als directeur vind ik om op de beste manier de organisatie zo te  organiseren dat de zorg optimaal is  en daarmee te  doorbreken wat behandelaren nu doen, ze moeten meer kijken vanuit patiëntenperspectief.

Wat vind je van het kernthema van het nieuwe bedrijfsplan 2014-2016 herstelgerichte zorg?

Ik sta volledig achter het fenomeen herstelgerichte zorg, het is echter wel  belangrijk om niet hetzelfde te doen via achterdeur. Dat wil zeggen dat we op moeten passen niet dezelfde zorg te leveren maar het anders te noemen. Wij als organisatie moeten een evenwicht vinden tussen motiveren en dingen te doen voor cliënten. Een valkuil hierbij is dat de hulpverlener ‘begrijpt’  wat de cliënt doormaakt, hij kan het hooguit inschatten.We moeten goed realiseren dat de valkuil van hulpverlenings- organisaties is dat ze mensen nodig hebben die hulp nodig hebben. Ook moeten we bij herstelgerichte zorg oppassen dat er teveel herstelgerichte hulpverleners komen,  wij zijn doorgeschoten om de patiënt te beschermen tegen sores van het leven. Dit doe je zeker niet door cliënten op te sluiten en vol te stoppen met medicatie maar ook niet door hun de dagelijkse dingen uit de hand te nemen..

Wij zouden eigenlijk ruimer naar de mens moeten kijken in plaats van naar zijn/haar ziektebeeld. Ik ben een romanticus, mensen zouden naar mijn mening beter kunnen herstellen op een boerderij,  op het platteland. In het dorp Geel in België is een gemeenschap waarin psychiatrische patiënten samen wonen problematiek veel voorkomt, en waarbij het niet interessant is of Pietje vandaag manisch is, maar of de koeien vandaag gemolken worden. Herstelgericht  denken is al complex, Wat is nou herstelgericht handelen? Hoe doe je dat, ieder persoon is verschillend en heeft mogelijk een andere aanpak nodig, het hoe is een universeel probleem, de inhoud is een uniek probleem. Sociaal economische omstandigheden van de cliënt zijn hierbij cruciaal. Wil je herstelgerichte zorg als organisatie willen implementeren, dan moeten de hulpverleners respectvol een stap terug doen , dus niet pamperen enof beschermen.

Heb je in je nabijheid zo’n herstelproces meegemaakt?

Mijn schoonzus had een ernstige ziekte en zei:  ik ga niet heen  voordat mijn kinderen naar de middelbare school zijn gegaan, daarna is ze  desondanks overleden. Dit houdt in dat psychische weerstand en kracht heel belangrijk zijn.

Zou je lid willen worden van ervaringsplein?

Ja leuk! gebruik me maar als sparringpartner.

Wat zou je ons mee willen geven over  de kwaliteit van de zorg?

Voor mij begint het  met de vraag wat wil je communiceren. Hebben we een boodschap? Of wil je een ontmoetingsplek voor cliënten/ medewerkers? Het moet een site zijn waar mensen inspiratie en steun uit kunnen halen, hierbij is het belangrijk de informatie zuiver te  houden om te voorkomen dat het lege lucht wordt.

Stelling herstelgerichte zorg ervaringsdeskundigheid zijn noodzakelijk om de zorg betaalbaar te houden?

Het is onzin dat de maatschappij mensen ziek maakt maar dat de maatschappij invloed heeft op het ziekte proces is duidelijk. Het heeft veel te maken met sociaal economische factoren, kortom,  ben je in de stad opgegroeid drie hoog achter of op het platteland maakt wel een verschil. Ook je familiebanden en andere randvoorwaarden spelen hierbij een grote rol. De zorg moet goedkoper en we moeten  de patiënt meer verantwoordelijkheid geven. Geld moet hierbij niet leidend zijn maar speelt wel een rol (op=op), het zal moeten gaan om de inhoud.

Herstelgerichte zorg is van alle tijden, namelijk in de jaren ’70, in Duitsland was deze beweging ook al gaande, uitvloeiend in onder andere  het Socialistisch Patiënten Kollektief waar  later de Rote Armee Fraktion mede uit ontsproot. Daar bewapende de patiënten zich letterlijk met een desastreus gevolg voor hen en de maatschappij. Alle ziektes zeker niet alleen psychiatrische ziektes hebben een sociaal component, de sociale omgeving proberen zo goed mogelijk in te richten is een belangrijke factor in elk herstel proces ..

Gegevens:
Naam: Erik Hoencamp (geïnterviewd door Marcha en Martin)
Beroep: Was behandelaar/directeur op verschillende afdelingen Parnassia Groep. Nu directeur New Business Parnassia Groep, Oud Opleider Psychiatrie en emeritus hoogleraar in Leiden.

Als je bent ingeschreven en ingelogd op ervaringsplein kun je ook actief meedoen via de groep en/of het forum:
Een mens is meer dan zijn/haar ziektebeeld

 

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 gedachten over “Emeritus Hoogleraar, Erik Hoencamp:

  • Marc Jongsten

    Ik heb nog steeds met grote regelmaat gedachten aan Erik. Hij heeft mij begin jaren 80 enorm geholpen met het verlies van mijn broer en moeder…
    Een stukje. Dank daarvoor.
    Mvg Marc Jongsten