Stigma en zelfstigma – WMEE training 2


anja-web-420Wow..dit wordt wel een heel persoonlijk verhaal. Maar goed, ik ben verslaafd geweest aan de alcohol. Deze bijeenkomst van de WMEE training ging over zelfstigma en stigma.

Zwakkeling

De schaamte, wat voelde ik me toen een zwakkeling en dom en een helemaal niets. ‘Alles’ onder controle, behalve mijn drankgebruik. Probleemdrinker noemde ik mezelf. Alcoholisten, dat waren anderen, die sliepen onder een brug, zaten in het park, waren onverzorgd, hadden geen baan en geen vrienden. Een stigma waar ik me in kon vinden. Ik was géén alcoholist!
Inmiddels weet ik wel beter.

Schaamte

Overigens ik ben mezelf pas maanden nadat ik geen alcohol meer gebruikte, alcoholist gaan noemen. En dan alleen nog in de twaalf stappengroep waar ik aan deelnam. Zo erg schaamde ik me.

Wat een flauwekul

Eindelijk alle moed bij elkaar geschraapt en mijn naaste omgeving verteld waar ik mee bezig was. Opmerkingen als: ’Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. Wat een flauwekul. Hoe lang ben je van plan om naar die twaalf stappengroep te gaan en weer ‘normaal’ te gaan doen?’ Het deed pijn en maakte me duidelijk, dat ik niet al teveel op mijn oude vertrouwde omgeving kon rekeningen voor steun. Ook zij stigmatiseerden alcoholisme en vonden mij niet in de ‘categorie alcoholist’ vallen, waardoor ze me niet serieus namen. Ik heb -het was een sprong in het diepe- mijn leven drastisch omgegooid. Één ding wist ik zeker, terug naar de afhankelijkheid van de alcohol wilde -en wil ik- niet meer.

Oordeel

Terug naar het stigma. Dat ik hier op ons ervaringsplein uit de kast kom, wil nog niet zeggen, dat ik het van de daken schreeuw dat ik van alcohol afhankelijk was. Het is een deel van me, wat bij me hoort. Ik schaam me er ook niet voor, maar…ben wel degelijk bewust en soms ook bang voor het oordeel van anderen. Als ik iemand vertrouw durf ik het weer wel te vertellen en meestal is de reactie dan heel positief.

Contact houden

Met andere (ex)verslaafden zit ik vaak direct op één lijn. We weten waar we het over hebben, vaak is een half woord genoeg, ondanks al onze verschillen in achtergronden. Ik vind het ook fijn om contact met (ex)verslaafden te houden. Dat contact hoeft niet persé over de verslaving te gaan.

Angst voor eenzaamheid

Toch… als ik vermoed dat mijn alcoholisme tegen me gebruikt kan worden, houd ik mijn mond. En weet je.. ik durf het wel te vertellen, zolang ik maar weet, dat anderen me steunen, dat ik er niet alleen voor sta. Want eenzaamheid daar ben ik bang voor. Het gevoel hoe het was, toen ik nog dronk.

En zo houd ik misschien zelf het stigma wel in stand.
Ben benieuwd hoe het anderen vergaat?

Anja


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 gedachten over “Stigma en zelfstigma – WMEE training

  • Peter

    Beste Anja .
    Met belangstelling je verhaal gelezen ik geef je maar 1 tip .
    Zolang jij van je zelf weet dat je niet meer drinkt krijg je vanzelf je respeckt weer terug.
    Het duurt even een tijd maar ook dat gaat beloond worden op termijn.
    Sta nu zelf 12 jaar droog.
    Ik weet heel goed wat stigma is zorg er voor dat je gelukkig wordt in je eigen omgeving met de juiste mensen om je heen.
    Haal geen alcohol in huis voor wie dan ook dus ook niet voor een verjaardag je zal gaan merken dat de mensen het raar vinden,je echte vrienden blijven over zo werkt dat nu eenmaal.
    Groet Peter.

  • anja Bericht auteur

    Hoi Peter,

    Grappig, we kunnen handen schudden, ook ik sta twaalf jaar droog, toevallig gisteren (op 11-12-2013). Mijn naaste omgeving weet van mijn drinkverleden. En toch bijvoorbeeld op mijn eigen social media accounts deel ik mijn geschreven ervaringsverhalen niet.

    Het is heel dubbel, want ik vind het wél weer prima als anderen mijn ervaringsverhalen delen. Ik vind het belangrijk dat het taboe rond GGZ-cliënten en verslavingen wordt verminderd, of eigenlijk het liefst opgeheven.

    Juist van de oppervlakkige kennissen, daar ben ik een beetje bang voor, voor hun reacties, terwijl ik tot nu toe nog niemand tegengekomen ben die er ook maar enigszins een punt van maakte. Eigenlijk waren de reacties alleen maar positief.

    Zo zie je maar, ik houd ook zelf het stigma in stand.

    O ja, ik heb geen alcohol in huis, maar als er bezoek komt waarvan ik weet dat ze alcohol drinken, haal ik het wel. Gaat het bezoek weg, geef ik de overgebleven drank mee. Zij blij, ik blij ;-).

    Groeten Anja.