Verhaal van rotterdamse 25 jaar moeder van dochtertje 5 jr


Moeder, 25 jaar dochter van 6 

In mijn jeugd was over het algemeen alles aanwezig,  tot mijn zesde jaar woonde ik samen met mijn beide ouders. Vanaf mijn achtste ontmoette mijn moeder een nieuwe man, hierdoor was materialistisch alles aanwezig, maar liefde en affectie ontbrak. Op mijn veertiende jaar ging mijn moeder scheiden van mijn eerste stiefvader.

Verbroken gezinssituatie

Daarna ontmoette mijn moeder een nieuwe man en vanaf toen ging het bergafwaarts. Mijn moeder keek niet meer naar ons om en er ontbrak moederliefde en stabiliteit in ons gezin. Vanaf die tijd hing ik veel op straat,  ik zat destijds ook in de pubertijd dus ik ging dingen uitproberen zoals stappen met mensen van de staat. Doordat de thuissituatie niet veranderde en ik van mijn moeder naar mijn vader verhuisde en zo heen en weer werd geslingerd voelde ik mij niet geliefd. Mijn moeder had verschillende partners aan wie ik me steeds weer moest aanpassen wat verwarrend was voor mij.

Ongezonde relatie met oudere man

Toen ik 16 jaar was ontmoette ik een 14 jaar oudere man van de straat waar ik 10 jaar mee samen ben geweest. Doordat ik de liefde van mijn ouders mistte was hij een steunpilaar voor mijn gevoel. Onze relatie was niet gezond te noemen en er was dan ook sprake van verbale en fysieke mishandeling. Toen ik 18 jaar was raakte ik in verwachting van hem van mijn nu 5 jarige dochter.

Zwanger en dakloos

Toen ik er achter kwam dat ik zwanger was, woonde ik bij mijn vader. Maar ook daar was ik teveel vooral voor  mijn stiefmoeder,  zij heeft mij nooit kunnen accepteren. Vanaf het begin af aan kon zij de relatie die ik had met mijn vader niet accepteren. Dus toen stond ik op straat in verwachting, zonder huis. Enige tijd later ben ik anderhalf jaar opgevangen door de vader van mijn broer en zus.

Toen mijn dochter anderhalf jaar was kreeg ik mijn eerste woning. Ik heb nog geprobeerd samen te wonen met de vader van mijn kind. Maar de relatie verbeterde niet en ik raakte depressief.

Bekering tot het christendom

Ik ging in mijn kindertijd altijd al mee naar de kerk. Maar vanwege de thuissituatie en puberteit had ik  er tijdens mijn jeugd geen behoefte aan om naar de kerk te gaan. Omdat ik nu mijn dieptepunt had bereikt kreeg ik toch behoefte om naar de kerk te gaan. Ik was 23 jaar toen ik tot bekering kwam tot het christendom. Ik ervaarde dat ik de rust,liefde en kracht kreeg door mijn geloof in Jezus Christus. Mede door mijn geloof kon ik een punt zetten achter de ongezonde relatie met de vader van mijn kind.

Waar ik nu sta

Ik zie nu het leven positief in en pluk de dag zoals die komt met tegenslagen en overwinningen. Door mijn verleden ben ik een sterker en zachtmoediger mens geworden, ook naar mijn medemens toe.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *