Wat vertel ik 1


anja-amsterdamDe huiswerkopdracht van de WMEE training: ‘Wat vertel ik’, had ik goed voorbereid en daarvoor  gebruik ik wat richtlijnen welke in het trainingsboek aangereikt worden zoals b.v. ‘Wat maakte dat ik afhankelijk werd van middelen, wanneer ging de knop en wat was het meest lastige’. Ik had zelfs geoefend of het verhaal rond de afgesproken 10 minuten zou blijven. Als trouwe bezoeker van een 12 stappengroep, vertel ik vaker mijn ervaringen en had bedacht dat het te doen zou zijn. Eenmaal aan de beurt, begon ik wat toch wat nerveus aan mijn verhaal, onderstaand een samenvatting;

Troost

Zo rond mijn 33e vond ik de drank uit als troost. In plaats van mijn problemen op te lossen, verdrong ik ze liever naar de achtergrond met behulp van alcohol. Het gebruik daarvan werd na verloop van tijd steeds meer. Een jaar of 7 later bedacht ik me, als ik zo 70 moet worden (als ik dat al haal), dan heb ik een rotleven gehad. Als ik wat wil veranderen moet ik dat NU doen.

Drie dagen

Naar een 12 stappengroep, goed geluisterd en goed opgelet en na 6 weken besloot ik dat ik nu toch wel weer sociaal zou moeten kunnen drinken. Nou…daar heb ik drie dagen voor nodig gehad om erachter te komen dat ik dát niet kon. De derde dag van mijn poging had ik de aan bekende emmer tekort. Hoe jammer ook, maar het is wél het moment geweest waarin ik besefte en kon accepteren dat alcoholgebruik en ik niet meer samengaan.

Sprong in het diepe

Stoppen met drinken is één, herstellen is wat anders. Het was een sprong in het diepe. Vrij snel nadat ik gestopt was met drinken, heb ik al mijn oude vriendschappen en mijn huwelijk vaarwel gezegd. Ook de meeste familiebanden kwamen op een vriespunt te staan. Ik had het allemaal nodig om een nieuw leven zonder alcohol te kunnen starten en om mezelf tegen het gebruik van alcohol te beschermen.

Ontdekkingsreis

Het meest lastige zijn de oude valkuilen -mijn oude gedrag- als ik in moeilijke situaties kom, waarin ik me b.v. aangevallen voel of in het nauw gedreven, of onheus bejegend.
Het meest leuke is en blijft- de ontdekkingsreis naar mezelf. Wie was/ben ik nu? Waar sta ik nu? Waar doe ik mezelf plezier mee? Wat vind ik leuk? Van alles heb ik geprobeerd met de wetenschap dat niets moest. Ik mocht ontdekken en ‘fouten’ maken. Zo kwam ik erachter dat sport en ik elkaar niet liggen. Maar ook dat ik fotograferen, moderne kunst,schrijven én computeren onwijs leuk vind. En het ontdekken van mezelf blijft doorgaan.

Van A tot Z

Stapje bij beetje zijn door de jaren heen de familiebanden weer aangetrokken. En zelfs zo, dat ik mijn moeder van A tot Z heb kunnen begeleiden in haar proces van sterven. Het zijn natuurlijk niet de leukste dingen om mee te maken, en toch was het op een bepaalde manier heel ‘mooi’. Met voor mezelf het besef dat ik totaal geen behoefte heb gehad om te vluchten in alcohol, integendeel zelfs.

Alleen maar gewonnen

Eigenlijk ben ik niets kwijtgeraakt nadat ik gestopt ben met drinken van alcohol. Ik heb alleen maar gewonnen. Nou ja, op gevoelsgebied kon het ook bijna niet slechter gaan met me. O ja…nu lijkt het of ik het helemaal alleen gedaan heb, dat is niet zo. Nog steeds ga ik naar ‘mijn’ 12 stappengroepje en heb ik een netwerk om me heen van lotgenoten, alhoewel de rollen nu wel iets veranderd zijn.
Anja


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Wat vertel ik

  • Yvonne Arnhem

    Indrukwekkend verhaal Anja. Ik heb zelf geen ervaring met een alcoholverslaving maar ik kan me wel redelijk inleven hoe dat moet zijn. Ik was zelf jaren verslaafd aan medicijnen en ik ben nog steeds verslaafd aan het roken. Ik kan niet stoppen. Natuurlijk heeft dit niet dezelfde gevolgen dan alcohol maar het is wel een verslaving! Die ontdekkingsreis herken ik ook in mezelf. Soms leuk en boeiend maar soms ook best wel zwaar. Lotgenoten om je heen is heel waardevol, ik heb alleen de WMEE groep, 1 middag in de week. Hopelijk gaat dat wat meer worden, mede door deze site.

    Yvonne